Satu wardrobe saya kemas..
Satu rumah saya vakum..
Satu bakul baju saya basuh..
Satu minggu baju saya iron..
Satu dapur saya mop..
Satu toilet saya sental..

Ini semua angkara,
diari puaka’ itu..
Siapa suruh saya gatai-gatai..
Buka dan baca..
Padam muka saya..!!

Yang pasti satu malam saya sengsara..
Lena berteman air mata..
Sedih laa konon, padam muka saya lagi..!!

Saya cakap kat diri sendiri..
Sila jangan buat lagi tau !!
Awal pagi saya jaga..
Terasa sedih lagi ker?

Saya solat..
Saya dail nombor favorite..
Saya tahu dia dapat baca apa yang saya rasa..
Bila tetiba saya jadi pelik macam nie mesti dia tahu..

Dia tanya : Sedih lagi ke?

Saya rindu bila dia peluk saya..
Saya rindu bila dia temankan lena saya ..
Saya rindu bila dia mintak saya istifar ingat Yang Maha Esa..
Saya tak pasti apa yang terjadi kepada saya
Andai ‘penguat’ saya ini tak ada lagi..

Saya rela kalau saya pergi dulu dari dia..
Sebab saya takkan kuat macam saya hari ini kalau dia tak ada lagi..